لغت نامه سارینا جونی تا 27 ماهگی...

سلام به دخمل جونم...

خدا رو هزار مرتبه شکر، کم کم داری کلمه های جدید رو به لغت نامه ات اضافه می کنی...یک کمی تنبلی هستی ولی باز هم تا حدی تلاش خودت رو می کنی...

این هم کلمات و حرف های جدید دخترمون تا ٢٧ ماهگی:

تا الان می گفتی : مامان / بابا / عمه

ولی جدیدا یاد گرفته ای مواقعی که می خواهی خودت رو لوس کنی و دلمون رو به دست بیاری می گی : "مامانی"   / "بابایی"   / به جای عمه ای هم می گی:  "عمی " که در کل این حرف ی آخر را با کلی ناز می کشی.

ایامی که می خواهی بابا محمد رو سریع صدا کنی و با کلی هیجان و ذوق براش قضیه ای رو تعریف کنی، با صدای بلند و چند بار پشت سر هم می گی :  "بابات.... بابات"

به چشم می گی : "چیش" که حرف چ را خیلی غلیظ ادا می کنی.

مواقعی که داری لباس هات رو عوض می کنی سریع به من و بابا می گی "چیش .... چیش"  و این یعنی باید من و بابا مثلا چشم هامون رو ببندیم که خانوم لباس هاش رو عوض کنه.

جالب این جاست مواقعی که مثلا بابا می خواد بره بیرون و داره شلوارش رو عوض می کنه سارینا خانوم می ره جلوش می ایسته و سریع می گه "چیش" و  چشم هاش رو می بنده و وقتی بابا شلوارش رو عوض می کنه می گه : "با" ؟؟؟؟  یعنی  چشم هام رو باز کنم؟؟؟

به کلید می گی: "لی لید" و شاید هم یک کمی حرفاش رو  پیچیده تر ادا می کنی.

الهام بهت یاد داده که ازت وقتی می پرسیم اسم بابا جونی چیه ؟ می گی :" اَلی" و بعضی واقع هم می گی" اَدی"

هر فردی رو که به عنوان فامیل یا آشنا نمی شناسی، مثلا پلیس یا مرد غریبه ای در خیابان می بینی بهش می گی : "آقا"  که اوایل می گفتی" آگا" که الان دیگه درستش رو می گی.

یکی از کلمه های عجیبی که سارینا خانوم برای خودش ساخته کلمه "بی بی" هست... آره مامان جان تعجب نکن بی بی.اوایل که هر کلمه رو بلد نبودی از "بی بی" استفاده می کردی و به هر طریقی بود منظورت رو بهم می فهموندی ولی کم کم دیگه "بی بی" جایگزین خوابیدن و لالا کردن شد.

اولین باری که متوجه این موضوع شدم این طوری بود که آخر شب بود و خوابت میامد و می خواستی رو پام بخوابی... رفتی بالشت رو آوردی و گفتی  "مامان...پا... بی بی"  به قدری از این کلمه ات خوشم میاد که نگو...الهی مامان فدات بشه که زیاد به خودت سختی نمی دی و سریع کلمه جایگزین راحت تر برای خودت پیدا می کنی.

و البته این کلمه بی بی برای سارینا خانوم شرایط خاصی داره.موقع خواب که در رخت خواب می خوابی حتما من باید برای شما این عمل بی بی رو انجام بدم... 

حتما باید دستم روی قفسه سینه سارینا خانوم یا پشتش باشه و ضربه های آروم بزنم ... اگه دستم مثلا روی پاهات باشه یا دستم بدون حرکت باشه سریعا سارینا خانوم معترض می شه و همزمان با این کارها باید لالایی هم برات بخونم و اگه ساکت باشم دوباره با اخم های سارینا جون روبه رو ی شم...

پس سه شرط اصلی داره این بی بی کردن: مکان دستم، حرکت دستم، لالایی خواندن بنده.

دیگه بیشتر شب ها عادت کرده ای که این جوری بخوابی و مواقعی که اذیت می کنی و خوابت نمی بره یک مقداری از دستت عصبانی می شم و بهت می گم من خسته ام خودت بی بی کن ،  سریعا خانوم دست خودش رو می گذاره روی قفسه سینه اش و ضربه های کوچولو می زنه و آروم آروم با یک آهنگ بامزه ای با خودش می خونه "بی بی ... بی بی... بی بی ... بی بی"   یعنی من که از خنده می میرم .... الهی فدات بشه مامانت.

به بریم می گی : "بی"

( ایشالاه که متوجه پیچیدگی موضوع شده باشین. بی بی یعنی لالا کردن و بی یعنی بریم.)

محمد مهدی ماشالاه بزرگ شده و فضولی هاش هم بیشتر شده و یک بار که دستش به موهای سارینا رسیده... یک کمی موهاش رو کشیده. دیگه هر موقع ازش می پرسم که محمد مهدی باهات چیکار کرد؟ سریع می گی: " نی نی... مو ....آخ "  یعنی محمد مهدی موهام رو کشیده.

و چون محمد مهدی جونم یک بار کچل کرده، مواقعی که سارینا می خواد یک یادی از محمد مهدی بکنه میگه "مامان ...  نی نی( اشاره به مو می کنه ) ... مو"  و این کلمات رو هم با یک خنده مصنوعی می گه که مثلا چون کچل کرده بامزه شده.

مواقعی که دارم  قولی ازت می گیرم مثلا بهت می گم که سارینا، بیا بریم جیش کنی بعدش تو رو می برم پیشه نی نی ...باشه؟   سریع خانوم قبول می کنه و می گه "باش" که بعضی مواقع ش آخر یک کمی با چ مخلوط می شه.

یک نمونه هم از قول گیری سارینا خانوم از من:

 مثلا مواقعی که مامانی میاد خونمون و سارینا گیر می ده که باهاش بره خونه شون . سریع با مامانی شون می ره جلوی در و می گه "مامان ... بی ...دُ...باش" یعنی من دارم می رم و تا ساعت ٢ برمی گردم، باشه.

یکی از کلمه هایی که خیلی بامزه هست و یک جورایی عمه راضیه کشفش کرده کلمه نه دیگه هست که سارینا خانوم می گه "نه دیده"  به قدری سریع و با مزه این کلمه رو ادا می کنی که باید قورتت داد.

در واقع، مواقعی که عصبانی یا کلافه می شی سریع می گی "نه دیده".

تقریبا این کلمه جایگزین ای بابا گفتنت شده. 

یک بار صورت الهام جوش زده بود و گیر داده بودی و هر سری او را می دیدی ازش می پرسیدی: "این چیَه"

و الهام بهت می گفت که صورتم اوف شده و جوش زده... الان دیگه دخترم کاملا یاد گرفته و تا بهش می گیم که صورت الهام چی شده می گه : "جوش"

ماست رو هم می گی : "ماشت"

هر وقت سفره پهن می شه با صدای بلند اعلام می کنی که "ماشت ...ماشت" که مثلا یادمون نره و سر سفره ماست بیاریم.

 کلمه "موش" و "آش" رو هم درست ادا می کنی.

اولین حرف خیلی از کلمات رو می گی، مثلا یک بار آب خواستی و در لیوان یک کمی آب برات ریختم و سریع اعتراض کردی و گفتی " نه ... پُ " یعنی لیوان رو برام پر کن و نصفه نمی خوام.

ایشالاه که خدا کمکت کنه و روز به روز کلمه های جدید بیشتری رو

بتونی ادا کنی...

و باز هم خدا رو شکر از بابت سلامتی دخترمون...

خدایا ازت ممنونیم.